ലളിതം

ഫാം വില്ലെ

2011-05-02T05:57:00.001-07:00

നട്ട വിത്തിനെ കാത്ത്
ദിവസങ്ങളോളം കാവലിരിക്കണ്ട,
മാനം കറുത്തിരുണ്ടാല്‍
ഉള്ളു പെടക്കണ്ട.
പുഴു വന്നു ചുരുണ്ട തളിരിലകളെ
തലോടി കണ്ണീരൊഴുക്കണ്ട.
വളപ്രയോഗത്തിലെ
രാസ സാനിദ്ധ്യത്തെ ചൊല്ലി ആശങ്ക വേണ്ട
മണ്ണിന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞ്
വിളവെടുപ്പിന് കരുതിയിരിക്കണ്ട.
ഞൊടിയിട മതി വിത്തു പാവാന്‍
അര നിമിഷം മതി കിളിര്‍ത്തു വരാന്‍
സൊയാബീനും സ്ട്രോബറിയും
കാപ്സിക്കവും കോളിഫ്ലവറും ചേര്‍ത്ത്
ഒരു ഹാലോവീന്‍ സദ്യയൊരുക്കാം
സമൃദ്ധമായ വിഭവങ്ങളെ നോക്കി
വെള്ളമിറക്കിയിരിക്കാം.

ഒരു കടല്‍ രഹസ്യം

2011-04-06T09:12:00.000-07:00

ഒരിക്കല്‍ ഒരു മുക്കുവന്‍ വല വീശിയപ്പോള്‍ ഒരു മത്സ്യകന്യകയെ കിട്ടി. ചുറ്റും പിടയുന്ന കുഞ്ഞുമത്സ്യങ്ങളെ കണ്ട് പകച്ച് അവള്‍ മുക്കുവനോട് യാചിച്ചു."ഞാന്‍ കടല്‍ കൊട്ടാരത്തിലെ രാജകുമാരിയാണ്. തോഴിമാരുമൊത്ത് കളിക്കാനിറങ്ങിയപ്പോള്‍ പവിഴദ്വീപില്‍ നിന്ന് വഴി തെറ്റിയതാണ്. എന്നെ വെറുതെ വിടണം." ചീഞ്ഞമീനിന്റെ ഗന്ധമുള്ള സാറാമ്മയേയും മക്കളേയും മാത്രം കണ്ടു ശീലിച്ച അയാള്‍ക്ക് പാതി മത്സ്യവും മറുപകുതി മനുഷ്യരൂപവുമുള്ള കടല്‍മണം പരത്തുന്ന ആ സുന്ദരി ഒരു കൗതുകമായി തോന്നി.
ഒന്നും ഉരിയാടാതെ തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന മുക്കുവനോട് മത്സ്യകന്യക പറഞ്ഞു. "നിങ്ങള്‍ കരയിലെ രാജാക്കന്മാരാണ്. നിങ്ങളോട് പൊരുതി ജയിക്കാനുള്ള ശക്തി ഞങ്ങള്‍ക്കില്ല. ഞാന്‍ തോല്‍വി സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നെ വെറുതെ വിടണം. കടല്‍ കൊട്ടാരത്തിലെ വിലപിടിപ്പുള്ള കല്ലുകളും മുത്തുചിപ്പികളും ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു സമ്മാനിക്കാം. കരയിലെ രാജാവിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. ആവശ്യപ്പെടേണ്ട പ്രതിഫലത്തെ കുറിച്ച് ഗാഢമായി ആലോചിച്ചു.
മത്സ്യസുന്ദരിയെ കടലിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിടുമ്പോള്‍ അയാള്‍ ഉത്കണ്ഠാകുലനായിരുന്നു. അയാളുടെ ഭയപ്പാടുകള്‍ക്ക് വിരാമമിട്ട് ആവശ്യപ്പെട്ടയത്രയും പവിഴക്കല്ലുകളുമായി അവള്‍ തിരിച്ചെത്തി. എണ്ണമറ്റ പവിഴങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം മുക്കുവന്‍ ആവശ്യപ്പെടാതെ തന്നെ ഒരു ശംഖും അവള്‍ അയാള്‍ക്ക് കൈമാറി. സംശയാലുവായ കരയിലെ രാജാവിനോട് അവള്‍ പറഞ്ഞു. " ഈ ശംഖിനകത്ത് ഒരു കടല്‍ ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്. അതിനെ ഉണര്‍ത്തരുത്."
പവിഴക്കല്ലുുകള്‍ എണ്ണി മതിവരാതെ നിന്ന മുക്കുവന്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധ വച്ചില്ല. മത്സ്യകന്യക യാത്ര പറയാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ മുക്കുവന്‍ ചോദിച്ചു. " ഈ പവിഴങ്ങളത്രയും തീരുമ്പോള്‍ ഞാനെന്തു ചെയ്യും? മത്സ്യസുന്ദരി പറഞ്ഞു."കടലിന്റെ മദ്ധ്യത്തില്‍ വന്നു വിളിച്ചാല്‍ മതി. നിങ്ങളാവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്തും ഞാന്‍ കൊണ്ടു വന്നു തരാം. " ആ ണറുപടിയില്‍ അയാള്‍ തൃപ്തനായി.

*******
ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി. ഇപ്പോള്‍ സാറാമ്മക്ക് മീന്‍മണമില്ല. വിലപിടിപ്പുള്ള പെര്‍ഫ്യൂമുകള്‍ കണ്ണാടിക്കു മുന്നില്‍ സ്ഥലം പിടിച്ചു. കുടിലു നിന്നിടത്ത് കൊട്ടാരമുയര്‍ന്നു. പണ്ടുകാലത്ത് മീന്‍വേട്ടക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വാഹനമെന്ന് അടിക്കുറിപ്പിട്ട് അയാളുടെ പഴയ തോണി സ്വീകരണണുറിയിലെ ഷോകേസിനകത്ത് സ്ഥാപിച്ചു. രണ്ട് മൂന്ന് അലങ്കാരമത്സ്യങ്ങളെയിട്ട് കടലിനു സമാന്തരമായി വീടിനുമുന്നില്‍ ഒരു അക്വേറിയമുണ്ടാക്കി. അയാള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കരയിലെ രാജാവായിത്തീരുകയായിരുന്നു.

*******
കടല്‍ക്കൊട്ടാരത്തിലെ വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കള്‍ ഒന്നെന്നായി കാണാതായി. കടല്‍രാജാവും റാണിയും കടലമ്മയുടെ അടിത്തുപോയി പ്രശ്നം വപ്പിച്ചു. കരയിലെ രാജകെട്ടാരത്തില്‍ കുമിഞ്ഞു കൂടുന്ന കടല്‍സ്വത്ത് പ്രശ്നത്തില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നു. കടല്‍ക്കൊട്ടാരത്തിന്റെ അടിത്തട്ട് ഇളകാന്‍ തുടങ്ങി.

******
അളവില്ലാത്ത കടല്‍സ്വത്ത് കൈവന്നിട്ടും മുക്കുവന്‍ കടല്‍മദ്ധ്യത്തില്‍ പോയി പലതും ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അയാള്‍ മത്സ്യകന്യകയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത് കടല്‍കൊട്ടാരത്തിനടിത്തട്ടിലെ നിലവറക്കകത്തുള്ള കടല്‍രഹസ്യമായിരുന്നു. അനന്തമായ കടലിന്റെ മറുകരയെക്കുറിച്ചും അസ്തമിച്ച സൂര്യനെ ഒരു രാത്രിമുഴുവന്‍ അതിന്റെ ശോഭകെടാതെ കാത്തുവക്കുന്ന കടല്‍പ്പുറ്റിനെ കുറിച്ചും അരയത്തി പിഴച്ചതറിയാത്ത അരയനെ കൊണ്ടു പോകുന്ന നിഗൂഢദ്വീപുകളെ കുറിച്ചുമുള്ള രഹസ്യമടങ്ങിയ കടല്‍രഹസ്യങ്ങളുടെ ചെപ്പ് നഷ്ടപ്പെടുന്ന നിമിഷം കടലിന്റെ അടിത്തട്ട് ഇളകി പിളരാന്‍ തുടങ്ങുമെന്നും ഭൂമിയെ മുഴുവന്‍ അത് പ്രളയത്തിനടിയിലാക്കുമെന്നും മത്സ്യസുന്ദരി പറഞ്ഞു.
കരയുടേയും കടലിന്റേയും അടിത്തട്ടിലെ അമൂല്യവസ്തുക്കളെല്ലാം വെട്ടിപ്പിടിച്ച കരയിലെ രാജാവ് തന്റെ ആവശ്യത്തില്‍ ഉറച്ചുനിന്നു. കടല്‍ രഹസ്യം കൊണ്ടുവരാന്‍ പോയ കടല്‍രാജകുമാരിയെ കാത്ത് അജയ്യനായി അയാള്‍ നിന്നു.

******
രാത്രിയില്‍ എന്തോ ശബ്ദും കേട്ട് ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന മുക്കുവന്‍ ചുറ്റും നോക്കി. മ്ത്സ്യസുന്ദരി കൊടുത്ത ശംഖ് എടുത്ത് ചെവിയോടു ചേര്‍ത്തു വച്ചു. ഇരമ്പുന്ന കടലിന്റെ ഭീതി ജനിപ്പിക്കുന്ന ഒച്ച. അത് ഉയര്‍ന്നു വരുന്നതായി അയാള്‍ക്ക് തോന്നി. കടല്‍ ഉണര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞു. കടല്‍രഹസ്യം ചോര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. അടിത്തട്ട് പിളര്‍ന്ന് സംഹാരരൂപം പൂണ്ട് ആകാശത്തോളം പൊക്കത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്ന തിരമാലകളെ തടുക്കാന്‍ കരയിലെ രാജാവിന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

2011-04-04T03:36:00.000-07:00

അമ്മിണിക്കുട്ടിക്ക് കുഞ്ഞനിയന്‍ പിറന്നു.
അമ്മമ്മയുടെ പഴയ സാരി ഇടനാഴിയിലെ
കൊളുത്തില്‍ തൊട്ടിലായി തൂങ്ങിയാടി.
തട്ടിന്‍പുറത്ത് പൊടിപിടിച്ചു കിടന്നിരുന്ന
മൂച്ചക്രസൈക്കിളിന് ഇക്കിളി വന്നു.
വെള്ള തേച്ച ചുമരില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്ന
പേരറിയാത്ത ജന്തുക്കളെ കണ്ട് മുത്തച്ഛന്‍ അന്തം വിട്ടു.
ഉച്ചമയക്കത്തില്‍ അടുക്കളയിലെ ശര്‍ക്കര ഭരണി
പതുക്കെ കാലിയാവാന്‍ തുടങ്ങി.
മുറ്റത്ത് പൊന്തി വന്ന മണ്ണപ്പങ്ങളില്‍ തട്ടി
കണ്ണു കാണാത്ത മുത്തശ്ശി വീഴാന്‍ പോയി.
കുത്തിയൊലിച്ച മഴവെള്ളപ്പാച്ചിലില്‍
ഒഴുകിവരുന്ന കടലാസു തോണികളും
ദിക്കറിയാതെ പരക്കം പായുന്ന കുഞ്ഞുറുമ്പുകളും
തോട്ടംപണിക്കാരെ രസം പിടിപ്പിച്ചു.
ഇതൊന്നും ഗൗനിക്കാതെ അമ്മിണിക്കുട്ടിയും കുഞ്ഞനിയനും
അമ്മയുടെ മുലപ്പാലിന്റെ നനവുള്ള സാരിത്തുമ്പില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടന്നുറങ്ങി.

മഴക്കഥ

2010-08-01T11:54:00.000-07:00

മഴയെ പറ്റി ഒരു കഥ എഴുതാന്‍ ഉമ്മറക്കോലായില് ചമ്രം പടിഞ്ഞ് ഇരുന്നു. ഇഷ്ടപ്പെട്ട പെന്നും പ്രിയപ്പെട്ട പുസ്തകവും എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്. ചാറ്റല്‍മഴയാണ്...ഊത്താലടിക്കുമ്പോള്‍ രോമാഞ്ചം വരികയാണ്. ആകെ കുളിര് കോരുന്നു. തണുത്ത് മരവിക്കുന്നു. കരിമ്പടം പോതച്ച് കൂനിക്കൂടിയിരിക്കാന്‍ മനസ്സ് വെമ്പുന്നു. മഴത്തുള്ളി തുളുമ്പി തുളുമ്പി കഥയെ നനക്കാനും തണുപ്പ് അരിച്ച് അരിച്ച് ചെന്ന് കഥയെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്താനും തുടങ്ങി. കഥ കടലാസില്‍ കിടന്ന് വീര്‍പ്പു മുട്ടി. തണുപ്പും നനവും സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതായപ്പോള്‍ കഥ കടലാസു മടക്കി ഒരു തോണി ഉണ്ടാക്കി അതിന്‍റെ മടക്കുകളിലേക്കും ചുളിവുകളിലേക്കും കൂനിക്കൂടി ശരീരം ചൂടു പിടുപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. തുള്ളിക്ക് കനം കൂടി വന്ന് ചാറ്റല്‍ മഴ പെരുമഴയാവാന്‍ അധികം കാത്തു നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നില്ല. മഴവെള്ളം കോലായിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. കഥയുണ്ടാക്കിയ കടലാസു തോണി മഴവെള്ളത്തിലൊലിച്ചു പോയി. അറ്റം കാണാത്ത വെള്ളപ്പാച്ചിലില്‍ കുത്തിയൊലിച്ച് ഇളകിമറിഞ്ഞ് അത് മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോള്‍, ചൂടു പറ്റാന്‍ കയറിക്കൂടിയ കടലാസു മടക്കുകളില്‍ നിന്ന് തല പൊക്കി കഥയെന്നെ നോക്കി ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു. ഒരു കഥയില്ലാത്ത ചിരി!

ആലാഹയുടെ പെണ്‍മക്കള്‍

2008-04-22T00:10:00.000-07:00

ഒരുദേശത്തിന്റെ ആത്മാവിഷ്‌കാരം എന്നാണെനിക്കാദ്യം ഓര്‍മ്മവരുന്നത്‌. മലയാളത്തില്‍ ഒരു ചെറിയ പ്രദേശത്തന്റെ സംസ്‌കാരത്തേയും ഭാഷയേയും ഇത്രയധികം ആഴത്തില്‍ സ്‌പര്‍ശിച്ച കൃതികളധികമൊന്നും കാണുകയില്ല. കോക്കാഞ്ചിറ എന്ന കൊച്ചു പ്രദേശത്തിലെ ജനതയുടെ ആവിഷ്‌കാരമാണ്‌ ഈ നോവല്‍.

ആനി ക്ലാസില്‍വെച്ച്‌ പരിഹാസപാത്രമാകുന്നത്‌ അവളുടെ ദേശത്തിന്റെ പേരിലാണ്‌. അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന തോട്ടികളുടേയും ഇറച്ചിവെട്ടുകാരുടേയും നാറുന്ന മണം പരത്തുന്ന ദേശമാണ്‌ കോക്കാഞ്ചിറ. ആദ്യം അവിടം ഒരു ശ്‌മശാനമായിരുന്നു. രചയിതാവ്‌ കോക്കാഞ്ചിരയുടെ ചരിത്രം പറയുന്നത്‌ പലരീതിയിലാണ്‌. ആനി എന്ന കേന്ദ്ര കഥാപാത്രത്തിലൂടെയാണ്‌ ഈ ചരിത്രം നാം വായിച്ചറിയുന്നത്‌. ശ്‌മശാനഭൂമിയായിരുന്ന കോക്കാഞ്ചിറയുടെ തറ കുഴിച്ചു നോക്കിയാല്‍ ചരിത്രം കാണാനാവും. ആ പഴയകാലത്തെ ജനതയുടെ സ്വപ്‌നങ്ങളും മോഹങ്ങളും ചിന്തകളും ഉറങ്ങുന്നത്‌ ഈ മണ്ണിലാണ്‌. ഇത്‌ ആനിയുടെ മനസ്സിലുദിച്ച കഥ. എന്നാല്‍ ആനിയുടെ അമ്മാമ്മ പറഞ്ഞ കഥ ഇതല്ല. ശ്‌മശാനഭൂമിയായതിനാല്‍ നട്ടുച്ചക്കും അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലും അതലഞ്ഞു തിരിയുന്ന ഭൂതപ്രേതങ്ങളുടെ ആവാസകേന്ദ്രമായിരുന്ന ഗോസായിക്കുന്നിനു മുകളിലാണ്‌ ഇന്നത്തെ കോക്കാഞ്ചിറ. എന്നാല്‍ കോക്കാഞ്ചിറയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ തൃശ്ശൂരങ്ങാടിയുടെ വിസര്‍ജ്ജ്യ വസ്‌തുക്കള്‍ വരെ നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനം ചെയ്‌തിരുന്ന തോട്ടികളും കോഴിയേയും ആടിനേയും കൊന്ന്‌ ഇറച്ചി വിറ്റിരുന്ന ഇറച്ചി വെട്ടുകാരും ഉണ്ട്‌്‌. അതു പോലെ ശരീരം വില്‍ക്കുന്നവര്‍ ,ദല്ലാളന്മാര്‍, കള്ളന്മാര്‍ , ചാരായം വാറ്റുകാര്‍ ഇങ്ങനെ നഗരം പുറന്തള്ളിയവരെല്ലാം കോക്കാഞ്ചിറയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ സ്ഥാനം നേടി. അങ്ങനെ സമൂഹത്തില്‍ അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ട ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ ആശ്വാസവും സാന്ത്വനവുമായിത്തീര്‍ന്നു കോക്കാഞ്ചിറ.

സാറാജോസഫിന്റെ കഥകളിലെല്ലാം അവര്‍ പുറത്തു കൊണ്ടു വരാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന സ്‌ത്രീത്വത്തിന്റെ പ്രശ്‌നങ്ങളെ അവര്‍ ഈ നോവലിലും സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌. ആനി കിടന്നുറങ്ങുമ്പോള്‍ അവളുടെ അമ്മ തുടക്ക്‌ നുള്ളിക്കൊണ്ട്‌ കമ്മീസ്‌ എറക്കിടറീ എന്ന്‌ പറയുന്ന ഒരു സന്ദര്‍ഭമുണ്ട്‌. അപ്പോള്‍ ആനി മനസ്സി ല്‍ പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്‌. ഒരില അനങ്ങിയാല്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ അറിയണം. ദേഹത്തു നിന്ന്‌ ഉടുപ്പൊന്ന്‌ ഇറങ്ങിയാല്‍ അറിഞ്ഞ്‌ ശരിയാക്കണം. ഇതെല്ലാം വളരെ വിഷമം പിടിച്ചതാണ്‌. എന്നാല്‍ അമ്മ പറയുന്നത്‌ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇങ്ങനെ അന്തം വിട്ടുറങ്ങരുത്‌ എന്നാണ്‌. ഉറക്കത്തില്‍ പോലും ശാരീരികമായും മാനസികമായും സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലാതെ ചില ചട്ടക്കൂടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ അടക്കപ്പെടുന്ന സ്‌ത്രീത്വത്തിന്റെ ഒരു മുഖം. സ്‌ത്രീധനപ്രശ്‌നങ്ങളേയും വിവാഹാനന്തര ജീവിതത്തിലെ സ്‌ത്രീയുടെ പ്രശ്‌നങ്ങളേയും പുറത്തു കൊണ്ടുവരാന്‍ കഥാകൃത്ത്‌ നോവലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു.

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ആശ്വാസമായ കോക്കാഞ്ചിറക്ക്‌ വന്ന മാറ്റം മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ മാറ്റമാണ്‌. നന്മ നിറഞ്ഞ കോക്കാഞ്ചിറയിലേക്കും നഗരാസൂത്രണത്തിന്റെ കറുത്ത നിഴല്‍ പരന്നപ്പോള്‍ കാക്കാഞ്ചിറ നശിച്ചു. പരസ്‌പരം തുറന്ന വേലിക്കപ്പുറം സൗഹൃദബന്ധം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നവര്‍ വന്‍മതിലുകള്‍ പണി ചെയ്‌ത്‌ കുപ്പിച്ചില്ല്‌ തറച്ചു വച്ചു. ഇത്‌ കാണുമ്പോള്‍ ആനിയുടെ കാലില്‍ ഒരു കുപ്പിച്ചില്ല്‌ കയറിയതായി അനുഭവപ്പെട്ടു എന്ന്‌ കഥാകൃത്ത്‌ പറയുന്നു.

ഉള്ളില്‍ നന്മയുള്ള കാക്കാഞ്ചിറയിലെ പതിനാലുപേരടങ്ങുന്ന തെമ്മാടികളുടെ സംഘടനയായിരുന്നു കേഡി. എന്നാല്‍ നഗരാസൂത്രണത്തിന്റെ വരവോടെ അവരേക്കാള്‍ വലിയ തെമ്മാടികള്‍ നാട്‌ ഭരിക്കാനും പിടിച്ചടക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ആ പാവങ്ങള്‍ക്ക്‌ താനെ പില്‍മാറേണ്ടി വന്നു. അവരുടെ നാശം ആ നാടിന്റെ കൂടി നാശമായിരുന്നു. നഗരത്തിന്റ വേഗതയാര്‍ന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍ കാക്കാഞ്ചിറ എന്ന പുണ്യഭൂമിയുടെ അടിവേരുകള്‍ മുറിക്കപ്പെട്ടു, സംസ്‌കാരത്തിലും ഭാഷയിലും വ്യതിയാനങ്ങള്‍ വന്നു. അങ്ങനെ നഗരമാകുന്ന നരകത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രതീകമായി അത്‌ മാറി.

ഈ നോവലില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ചില കഥാപാത്രങ്ങള്‍ എന്നെ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചു. ആനിയുടെ കുച്ചിപ്പാപ്പന്‍ എന്ന കഥാപാത്രം ഈ നോവലിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കോക്കാഞ്ചിറയുടെ അടിവേരുകളില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ച മണല്‍ത്തരികളിലൊന്നാണ്‌. അഥവാ നന്മ നിറഞ്ഞ, വീറും വാശിയുമുള്ള ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനിയുടെ വീരം കെട്ടടങ്ങിയ മുഖമാണ്‌. കഴിഞ്ഞുപോയ സുന്ദരവും ത്യാഗപൂര്‍ണവുമായ ഇന്നലെകള്‍ക്ക്‌ ശേഷം വന്ന അദ്ധ്വാനിക്കാത്ത ചര്‍ക്ക നെയ്യാത്ത രാജ്യസ്‌നേഹം പോയിട്ട്‌ പരസ്‌പരസ്‌നേഹം പോലുമില്ലാത്ത ജനതയുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനാവാതെ നില്‍ക്കുന്ന ക്ഷയരോഗി. ഒരാദര്‍ശ കഥാപാത്രം അഥവാ ഒരു കാലത്തിന്റെ പ്രതീകമായ കുട്ടിപ്പാപ്പന്റെ മരണത്തോടെ ആ പഴയ കാലം അവസാനിക്കുന്നു. അവിടെ ആനിയുടെ തലമുറ പുതിയ ഒരു കാലം നെയ്‌തെടുക്കുന്നു. കറുത്ത കുഞ്ഞാറം എന്ന കഥാപാത്രവും വളരെ ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിച്ച ഒന്നാണ്‌. കറുത്ത കുഞ്ഞാറവും വെളുത്ത കുഞ്ഞാറവും കോക്കാഞ്ചിറയിലെ പലിശക്കാരാണ്‌. വെളുത്ത കുഞ്ഞാറം രൂപം കൊണ്ട്‌ സുന്ദരിയാണ്‌. എന്നാല്‍ അവള്‍ ആളെ പറ്റിച്ച്‌ പലിശ വാങ്ങിക്കുന്നവളാണ്‌. രൂപസൗന്ദര്യം തീരെയില്ലാത്ത കറുത്തകുഞ്ഞാറം നല്ലവളാണ്‌. എന്നാല്‍ ബാഹ്യസൗന്ദര്യത്തില്‍ കണ്ണുമഞ്ഞളിച്ച ജനത പലിശ വാങ്ങിക്കുന്നത്‌ വെളുത്ത കുഞ്ഞാറത്തില്‍ നിന്നാണ്‌. നന്മയെ തിരിച്ചറിയാതെ ബാഹ്യഭംഗി മാത്രമുള്ള തിന്മയുടെ പിറകെ പോവുന്ന ജനതയുടെ ആവിഷ്‌കാരമാണ്‌ ഇവിടെ കാണുന്നത്‌. അതുപോലെ ചില പ്രയോഗങ്ങളെ കുറിച്ചും ശൈലികളെ ക്കുറിച്ചും എടുത്തു പറയേണ്ടതുണ്ട്‌‌. ആനിക്ക്‌ പറയാന്‍ പ്രയാസമുള്ളതും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമായ മലയാള പദങ്ങളെ അവള്‍ ഒരു ടീച്ചറെപ്പോലെ പഠിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. അര്‍ത്ഥം തീരെ പിടികിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍ ഇത്യാദി,അഥുനാ,പൈദാഹം, അംശം എന്നീ നാലു വാക്കുകളെ ക്ലാസില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കി അപ്പനേയും അമ്മയേയും വിളിച്ചു കൊണ്ടുവരാന്‍ പറയുന്ന ഒരു സന്ദര്‍ഭമുണ്ട്‌. ഇത്‌ രചയിതാവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ബൃഹത്തായ ഒരു ഭാവനയാണ്‌.

ചില പ്രയോഗങ്ങളും രസകരമാണ്‌. "ആനിയുടെ വീടു മുഴുവന്‍ ഒരു പൊളിച്ച വായയായി",
"അരിശം കൊണ്ട്‌ ട്ട പോലെയായി".
ഇത്തരം ശൈലികളും ബൃഹത്തായ ഭാവനകളും സാറാജോസഫിന്‌ തന്റേതായൊരു വഴി തെളിയിക്കുന്നു.

നീര്‍മാതളം (ചെറുകഥ)

2007-04-16T06:34:00.000-07:00

ഞാനീ കഥയെഴുതുമ്പോള്‍ എന്നെ ഒരടിയന്തരപ്രശ്നം അലട്ടുന്നുണ്ട്. എന്റെ കഥയില്‍ ഞാന്‍ ചേര്‍ക്കാനുദ്ദേശിക്കാത്ത ഒരു കഥാപാത്രം - ഒരു സ്ത്രീകഥാപാത്രം - ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കഥയില്‍ കയറിക്കൂടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ഞാനവളെ എന്റെ ഇടംകൈയുകൊണ്ട് വരിഞ്ഞുപിടിച്ച് വലംകൈകൊണ്ടാണ് കഥയെഴുതുന്നത്. എങ്ങനെയായാലും കഥ പറഞ്ഞല്ലേ ഒക്കൂ.

നളിനി എന്നു പേരായ ഒരെഴുത്തുകാരിയാണ് എന്റെ കഥാനായിക. നൂറുകണക്കിന് കഥകളും കവിതകളും എഴുതി ധാരാളം പുരസ്കാരങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങിയ വലിയ എഴുത്തുകാരിയാണവര്‍. അവരുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും അവരുടെ അയല്‍ക്കാരെക്കുറിച്ചും സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവരെഴുതി. ....

"ഹൊ" എന്റെ ഇടംകൈ തള്ളിമാറ്റിക്കൊണ്ട് ആ കഥാപാത്രം പുറത്തുവന്നിരിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാര്‍ ക്ഷമിക്കുമല്ലോ.

കഥാപാത്രം:‍ അവരെഴുതിയത് അവരെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല. സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചാണ്. സമൂഹത്തിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ പച്ചയായി അവതരിപ്പിച്ചതിനെ അവരുടേതുമാത്രം എന്നാക്കി ചുരുക്കരുത്.
ഞാന്‍ ‍: നിന്റെ അഭിപ്രായം എനിക്കാവശ്യമില്ല. എന്റെ കഥക്കളത്തില്‍നിന്ന് പുറത്തുപോകൂ.
കഥാപാത്രം: ഞാന്‍ വലിഞ്ഞുകയറിവന്നതല്ല. നിങ്ങളെഴുതുന്നത് എന്നെക്കുറിച്ചല്ലേ?
ഞാന്‍: എന്താ, നിന്റെ പേര് നളിനിയെന്നാണോ?
കഥാപാത്രം: അല്ല
ഞാന്‍: പിന്നെ?
കഥാപാത്രം: പേരെന്റേതല്ല.. പക്ഷേ...

പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരാ, ഖേദമുണ്ട്. ഞാന്‍ എന്റെ അഴുകിയ തൂവാല അവളുടെ വായില്‍ കുത്തിത്തിരുകിയിരിക്കയാണ്. അല്പനേരം ശാന്തത പ്രതീക്ഷിക്കാം.

നളിനി കൂടെക്കൂടെ പ്രശസ്തയായിവന്നു. അവള്‍ അത്ര സുന്ദരിയൊന്നുമല്ലായിരുന്നു. എന്നാല്‍ കുപ്പിവളകള്‍ അവരുടെ ജീവനായിരുന്നു. ഉദിച്ചുപൊങ്ങുന്ന സൂര്യവര്‍ണ്ണശോഭ നിറഞ്ഞ പൊട്ട് അവരുടെ പ്രാണനായിരുന്നു. രാത്രിയുടെ കനത്ത ഇരുട്ടിലും മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നതായിരുന്നു അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മൂക്കുത്തി. അവര്‍ അവരെക്കുറിച്ചുമാത്രം എഴുതിയതിനാല്‍ അവരുടെ കഥാപാത്രങ്ങളെല്ലാം പൊട്ടുതൊട്ട്, മൂക്കുത്തിയിട്ട്, വളയിട്ട് കിലുങ്ങിക്കുലുങ്ങി തെറിച്ചുനടക്കുന്നവരായി. 'ഫെമിനിസ്റ്റ്' എന്നും 'പെണ്ണെഴുത്ത്' എന്നും വിളിച്ച നാക്കുകൊണ്ട് നാട്ടുകാരും അവാര്‍ഡ് വിതരണക്കാരും അവളെ തെറിവിളിച്ചു. "പെണ്ണ് കിലുങ്ങേണ്ടവളാണു പോലും!"

വായനക്കാരാ.... അവളെന്റെ തൂവാല തുപ്പിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. രക്ഷയില്ല.

കഥാപാത്രം: അവള്‍ ഫെമിനിസ്റ്റാണ്. അവരെഴുതിയത് യഥാര്‍ത്ഥ സ്ത്രീത്വത്തെക്കുറിച്ചല്ലേ?
ഞാന്‍: ഇതു വലിയ ശല്യമായല്ലോ.
കഥാപാത്രം: പെണ്ണ് പെണ്ണായിത്തന്നെ ജീവിക്കണം. വളയിടാതെ, പൊട്ടുതൊടാതെ, കിലുങ്ങാതെ... മുടിവെട്ടിയും വാച്ചുകെട്ടിയും ഷര്‍ട്ടുധരിച്ചും ആണായിത്തീരുകയല്ല വേണ്ടത്.
ഞാന്‍: പൊന്നിന്‍കുടത്തിനെന്തിനാ പൊട്ട്?
കഥാപാത്രം: സ്ത്രീ ഒരു പൊന്നിന്‍കുടമല്ല.
ഞാന്‍: പിന്നെ?
കഥാപാത്രം: ഞാന്‍ പറയാം. ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ നായികയാവട്ടെ? എന്റെ പേരു മാറ്റൂ. ഞാന്‍ നളിനിയല്ല.
ഞാന്‍: ഓക്കെ. നീ ഈ ജ്യൂസ് കുടിച്ചു ചൂടു മാറ്റൂ. ശേഷം പറയാം.

സമാധാനം. ഉറക്കഗുളികയുടെ ക്ഷീണത്തില്‍ അവളുറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വായനക്കാരാ, തടസ്സങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചതില്‍ ഖേദമുണ്ട്.

നളിനിക്ക് അവഗണനകളെ തടുക്കാനായില്ല. അവള്‍ സഹികെട്ടു. നളിനിക്ക് ഭ്രാന്തായി. അവള്‍ അശ്ലീലങ്ങളെഴുതിക്കൂട്ടി. ധാരാളം തെറിക്കത്തുകള്‍ സമ്പാദിച്ചു. അതവള്‍ക്കൊരു ഹരമായി. ഹിന്ദുവായി. മുസ്ലീമായി. കൃസ്ത്യാനിയായി. വീണ്ടും ഹിന്ദുവായി. അവള്‍ മതമെടുത്ത് അമ്മാനമാടി. ജീവിതം ഒരു ഫുട്ബോളാക്കി തട്ടിക്കളിച്ചു.
പിന്നെ... പിന്നെ...

പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരാ, ഞാന്‍ ഖേദിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള പ്രശ്നം കഥാപാത്രത്തിന്റേതല്ല. നളിനിക്ക് പിന്നെ എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നെനിയ്ക്കു മനസ്സിലാവുന്നില്ല. കഥാപാത്രം ഉറക്കത്തിലാണ്. അവള്‍ക്കു ചിലപ്പോള്‍ പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞെന്നു വരും. അവള്‍ ഉണരുന്നതുവരെ കാക്കാം.
....................................

ഞാന്‍: നീ ഉണര്‍ന്നോ?
കഥാപാത്രം: ഉം.
ഞാന്‍: അയാം സോറി. നിനക്കു പറയാനുള്ളത് എനിയ്ക്കു കേള്‍ക്കണം.
കഥാപാത്രം: നിങ്ങളെന്റെ കഥയെ ചീത്തയാക്കി. ഇനി ഞാനെന്തു പറയും?
ഞാന്‍: എന്റെ കഥ പൂര്‍ണ്ണമാവുന്നില്ല. നിന്നെ ഞാന്‍ കഥയിലെ കഥാപാത്രമാക്കാം. എന്റെ കഥയൊന്നു പൂര്‍ണ്ണമാക്കിത്തരൂ.
കഥാപാത്രം: ശരി. ഞാന്‍ പറയാം. എഴുതിക്കോളൂ. അവളിപ്പോള്‍ എന്റെ അവസ്ഥയിലാണ്. ഒരു കഥയിലും കയറിക്കൂടാനാവാതെ. ഉറക്കഗുളിക തിന്നേണ്ടിവന്നും അഴുകിയ തൂവാല തിന്നും ഇടംകൈകൊണ്ട് വരിഞ്ഞുമുറുക്കപ്പെട്ടും കഥയെഴുതാനാവാതെ... കഥയില്‍ കയറാനാവാതെ... കിലുങ്ങാതെ.... തെറിക്കാതെ... മൂകയായിക്കൊണ്ട്...
ഞാന്‍: നന്നായിട്ടുണ്ട്. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. നിന്നെ ഞാന്‍ കഥയിലെടുക്കാം. നിനക്ക് എന്തു റോള്‍ വേണം?
കഥാപാത്രം: ഞാനൊരു പൂവാകാം. നിങ്ങളുടെ കഥാനായിക ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന, അവരുടെ ജീവനായ ഒരു പൂവ്.

പകലുറക്കം

2006-12-30T03:32:00.000-08:00

(ചെറുകഥ)

കാലുകള്‍ പിണച്ചുവച്ച്‌ തലയെ കൈകള്‍കൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞ്‌ കട്ടിലില്‍ വിലങ്ങനെ കിടന്നു. ഉച്ചയുടെ നിശ്ശബ്ദത. കണ്‍പോളകളില്‍ ഉറക്കംവന്നു തട്ടുന്നു. വല്ലപ്പോഴും പോകുന്ന സൈക്കിളിന്റേയോ സ്കൂട്ടറിന്റേയോ ശബ്ദം. അല്ലെങ്കില്‍ കൂര്‍ക്കംവലിയുടെ. പക്ഷെ, ഇവയൊന്നും ഉച്ചയുടെ നിശ്ശബ്ദതയെ തകര്‍ക്കുന്നതായി തോന്നിയില്ല. പകരം നനവുള്ള ഒരു ബാല്യകാലസ്മരണ ആ ഉച്ചയില്‍നിന്ന്‌ പതുക്കെ കിളിര്‍ത്തുവന്നു.

പകലുറക്കം ഇല്ലാത്ത കുട്ടി. ഉച്ചയൂണിന്റെ തിടുക്കത്തിനുശേഷം ശാന്തമാകുന്ന തറവാട്ടില്‍ താന്‍മാത്രം ഉണര്‍ന്നിരിക്കും. അമ്മയുടെ നനഞ്ഞ സാരിക്കടുത്ത്‌ വെറുതേ കിടക്കുമെങ്കിലും ഉറക്കം വരില്ല. ഏകദേശം അമ്മയുംകൂടി ഉറങ്ങി എന്നാകുമ്പോള്‍ മെല്ലെ എണീക്കും. തോട്ടത്തിലൊക്കെ ചുറ്റിനടക്കും. ഒറ്റയ്ക്ക്‌ എന്തെങ്കിലും പറയും. ആരോടെന്നില്ല. മാവിനോടു പറയും. പാമ്പിന്‍കാവിലെ വിളക്കിനോടു പറയും. തടിച്ച മാവിന്റെ തടിയില്‍ പറ്റിച്ചേര്‍ന്ന കാക്കപ്പൊന്നിനോടു പറയും. അവള്‍ക്കതെല്ലാം കൂട്ടുകാരായിരുന്നു. തന്റെ പ്രായമുള്ള കുട്ടികള്‍.

തോട്ടത്തില്‍ ചുറ്റിയടി വെറുതെയല്ല. മുത്തച്ഛനോ മുത്തശ്ശിയോ ബാക്കിവന്നു കളഞ്ഞ ഗുളികത്തോടുകളും 'ഓയിമെന്റ്‌'ട്യൂബുകളും ശേഖരിക്കും. (തൊടരുത്‌, എടുക്കരുത്‌ എന്ന അമ്മയുടെ വിലക്ക്‌ ഓര്‍മ്മ വരാഞ്ഞിട്ടല്ല.) 'ഓയിമെന്റ്‌'ട്യൂബിന്റെ ചെറിയ ദ്വാരത്തില്‍നിന്ന്‌ ഞാഞ്ഞൂലുപോലെ പുറത്തുചാടുന്ന 'ഓയിമെന്റ്‌' നോക്കിനില്‍ക്കും.ചുറ്റിയടി നിര്‍ത്തി വീണ്ടുംവന്ന്‌ അമ്മയുടെ പാതി നനഞ്ഞ സാരിയില്‍ മുഖംപൂഴ്ത്തി കിടക്കും. പക്ഷെ ഉറക്കം വരില്ല.

അപ്പോള്‍ ചെറിയ ഒരു വിശപ്പ്‌ തോന്നും. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ എണീറ്റ്‌ അടുക്കളയില്‍ പോകും. പാല്‍പ്പൊടി ടിന്‍ നോക്കും. കാണില്ല. ഒരുപാട്‌ അരിച്ചുപെറുക്കിയാലും കിട്ടില്ല. ഒടുവില്‍ പതഞ്ഞുപൊന്തിയ ഉമിനീരിനെ ഉറക്കിയിട്ട്‌ അല്‍പ്പം വെള്ളം കുടിച്ചു പോകും. വീണ്ടും അമ്മയുടെ സാരിയില്‍ അഭയംതേടും. അമ്മയുടെ സാരിയിലെ ആ നനവ്‌ പതിയെ മുഖത്തേക്കും ദേഹത്തേക്കും പരക്കും. അപ്പോഴൊരു സുഖം കിട്ടും. അമ്മയെ മുറുകെ പിടിച്ചുകിടക്കും. പക്ഷെ ഉറങ്ങില്ല.

ഇന്ന്‌ ആ നനവു കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിലും ഉറക്കം വരുന്നു. നനുത്ത കാറ്റില്‍ ഉലയുന്ന വാഴയുടെ ഇലയുടെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാഞ്ഞിട്ടല്ല. മാവിന്‍മുകളില്‍നിന്നും ഞെട്ടറ്റുവീഴുന്ന മാമ്പഴം എടുക്കാന്‍ തോന്നാഞ്ഞിട്ടല്ല. ഓയിമെന്റ്‌ ട്യൂബില്‍നിന്നും പുറത്തുചാടുന്ന ഞാഞ്ഞൂലുകളുടെ കൗതുകം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല.

എന്തോ ഉറക്കം വരുന്നു......

നന്ദി

2006-12-30T03:19:00.000-08:00

എന്‍റെ ഈ ചെറിയ ആവിഷ്കാരത്തിന്‌ പ്രോത്സാഹനവും വിമര്‍ശനവും നിര്‍ദ്ദേശവും നല്‍കിയ എല്ലാ ബൂലോകവാസികള്‍ക്കും നന്ദി. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ വായിച്ചു. അച്ഛന്‍ വായിച്ച്‌ കേട്ട ഒരു ഇംഗ്ലീഷ്‌ കവിതയുടെ ആശയത്തില്‍നിന്നാണ്‌ ഈ തിരക്കഥയുടെ ബീജം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്‌. അഭിപ്രായങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ തിരക്കഥയിലെ 18-ാ‍മത്തെ സീന്‍ ഒരു പ്രശ്നമായി കണ്ടു.യുറീക്കയില്‍ ഈ സീന്‍ മറ്റൊരു വിധത്തിലാണ്‌ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. അത്‌ ദൃശ്യന്‍മാമന്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ ഒരു ഫാന്‍റസിതലം കൈവരുന്ന രീതിയിലുള്ളതാണ്‌. രചനാസമയത്ത്‌ രണ്ട്‌ വിധത്തില്‍ ആ സീന്‍ ഞാന്‍ എഴുതിയിരുന്നു. പിന്നീട്‌ ആ ഫാന്‍റസി തലം മാറ്റി അതിനെയൊന്ന്‌ റിയലിസ്റ്റിക്കാക്കിയെന്നേയുള്ളൂ. ഹരിമാമെ‍ന്‍റ അഭിപ്രായങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നു. തിരക്കഥ എന്ന മാധ്യമത്തെ ആദ്യമായാണ്‌ ഞാന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്‌. അതിനാല്‍ ഷോട്ട്‌, സീന്‍ തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച്‌ വ്യക്തമായ ധാരണയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ അറിവ്‌ തന്നതിന്‌ നന്ദി.

ഒളിച്ചുകളി

2006-12-28T20:06:00.000-08:00

തിരക്കഥ /ഹരിത.ആര്‍
(2006 ഡിസംബര്‍ ലക്കം യുറീക്കയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

സീന്‍ ഒന്ന്‌

പകല്‍. വീട്ടു മുറ്റം.അമ്മു ഒരു പുല്ലിനടിയില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കയാണ്‌.കാല്‍മുട്ടുകള്‍ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്ത്‌ തല കാല്‍മുട്ടിലൂന്നി കുനിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്‌.ഇടക്ക്‌ തലപൊന്തിച്ച്‌ നോക്കുന്നുണ്ട്‌.ഒന്ന്‌..രണ്ട്‌..മൂന്ന്‌...എന്നിങ്ങനെ ഒരാണ്‍കുട്ടിയുടെ ശബ്ദം പതിഞ്ഞസ്വരത്തില്‍ കേള്‍ക്കാം.എണ്ണുന്നയാളെ കാണു്നില്ല.

സീന്‍ രണ്ട്‌

പകല്‍. വീട്ടു മുറ്റം.ചുവരില്‍ മുഖമമര്‍ത്തി കൈകള്‍ കൊണ്ട്‌ പൊത്തി ഉണ്ണി എണ്ണുകയാണ്‌. ഉണ്ണി"ആറ്‌...ഏഴ്‌... എട്ട്‌..." എന്നിങ്ങനെ എണ്ണിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

സീന്‍ മൂന്ന്‌

വീട്ടു മുറ്റം.അമ്മു പുല്ലുകള്‍ വകഞ്ഞു മാറ്റി ഉണ്ണിയെ നോക്കുന്നു.വീണ്ടും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.പാവാട വകഞ്ഞൊതുക്കി ഉണ്ണി കാണാതിരിക്കാനായി പുല്ലുകള്‍ക്കുള്ളിലേക്ക്‌ ഒന്നുകൂടി കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സീന്‍നാല്‌

ഉണ്ണി എണ്ണിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്‌.മുപ്പത്തിയൊന്ന്‌...മുപ്പത്തിരണ്ട്‌...ഇടക്ക്‌ ഇടങ്കണ്ണിട്ട്‌ നോക്കുന്നുണ്ട്‌(ക്ലോസ്‌ അപ്പ്‌).അതിനിടയില്‍ ചുവരില്‍ വലകെട്ടിയിരിക്കുന്ന എട്ടുകാലിയെ കാണുന്നു. തന്മൂലം എണ്ണം തെറ്റുന്നുണ്ട്‌.മുപ്പത്തിനാല്‌..അമ്പത്തിയൊന്ന്‌.....നൂറ്‌...എന്ന്‌ എണ്ണല്‍ അവസാനിപ്പിച്ച്‌ എട്ടുകായി വല നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു.എട്ടുകാലി വലക്കു ചുറ്റും ഓടുന്നു.(ക്ലോസ്‌ അപ്പ്‌)

സീന്‍ അഞ്ച്‌

അമ്മു എത്തി നോക്കുന്നു (ക്ലോസ്‌ അപ്പ്).ഉണ്ണിയുടെ എണ്ണല്‍ അവസാനിച്ചതിെ‍ന്‍റ സന്തോഷമുണ്ട്‌.പുല്ലുകള്‍ക്കിടയിലേക്ക്‌ വീണ്ടും കുനിയുന്നു.

സീന്‍ ആറ്‌

ചിലന്തിവലയില്‍ അനക്കമില്ല.ഉണ്ണി കൌതുകപൂര്‍വ്വം അതിനെ നിരീക്ഷിക്കയാണ്‌.പെട്ടെന്ന്‌ എന്തോ കാലില്‍ കടിച്ചതുപോലെ താഴേക്ക്‌ നോക്കുന്നു.ഒരു പറ്റം ഉറുമ്പുകള്‍ വരിവരിയായി പോകുന്നത്‌ കാണുന്നു(ക്ലോസ്‌ അപ്പ്‌).അവയെ പിന്‍തുടരുന്നു.കുനിഞ്ഞ്‌ കൈയൂന്നി പതിയെ ഉറുമ്പുകളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.ഇടക്ക്‌ അവയെ എണ്ണാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്‌. പക്ഷെ എണ്ണം ശരിയാവുന്നില്ല.

സീന്‍ ഏഴ്‌

അമ്മു അക്ഷമയായി ഒരു കോലെടുത്ത്‌ മണ്ണില്‍ കുഴികളുണ്ടാക്കുന്നു.പിന്നീട്‌ ഉണ്ണിയുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാന്‍ ഒരു പൂച്ചെടി എടുത്ത്‌ അവളിരിക്കുന്ന പുല്ലിനു മുകളിലായി അനക്കങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.(ലോങ്ങ്‌ ഷോട്ട്‌ )

സീന്‍ എട്ട്‌

ഉണ്ണി ഉറുമ്പിെ‍ന്‍റ കൂട്‌ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു.ഒരു കൂട്ടു ഉറുമ്പുകള്‍ ഒരു ചത്ത തുമ്പിയുമായി കൂട്ടിലേക്ക്‌ വരുന്നു.ഉണ്ണി തുമ്പിയെ പിടിക്കുന്നു.അതിനെ പലതവണ അനക്കി നോക്കുന്നു.ചത്ത തുമ്പിയാണെന്ന്‌ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ അതിനെ മുറ്റത്ത്‌ ഒരു കുഴികുത്തി അതിലേക്ക്‌ വലിച്ചിടുന്നു.

സീന്‍ ഒന്‍പത്‌

അമ്മു നിരാശയാണ്‌.മുഖത്ത്‌ അക്ഷമാ ഭാവം പ്രകടമാണ്‌.ഉണ്ണിയുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റാനായി ചില ശബ്ദങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.(കിളികളുടേയും മറ്റും ശബ്ദങ്ങള്‍).മനപ്പൂര്‍വ്വം തെ‍ന്‍റ പാവാടയുടെ അറ്റം ഉണ്ണിക്ക്‌ കാണാനാവും വിധം വിടര്‍ത്തിയിടുന്നു.

സീന്‍ പത്ത്‌

ഉണ്ണി തുമ്പിയെ കുഴിച്ചിട്ട്‌ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.പെട്ടെന്ന്‌ കാറ്റു വീശാനും മഴപെയ്യാനും തുടങ്ങി.ഉണ്ണി അകത്തേക്ക്‌ ഓടുന്നു.വരാന്തയിലിരുന്ന്‌ മഴ കാണുന്നു.പെട്ടെന്ന്‌ എന്തോ ഓര്‍ത്തശേഷം അകത്തേക്ക്‌ ഓടുന്നു.

സീന്‍ പതിനൊന്ന്‌

വീടിന്‍റെ അകം.ഉണ്ണി അലമാരയിലെന്തോ തിരയുകയാണ്‌.പുസ്തകങ്ങളും മറ്റും വലിച്ചിട്ട്‌ പരിശോധിക്കുന്നു.പിന്നീട്‌ അല്‍പ്പം മടിയോടെ പാഠപുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഒരു പേജ്‌ ചീന്തുന്നു.അതുപയോഗിച്ച്‌ ഒരു കചലാസ്‌ തോണിയുണ്ടാക്കുന്നു.(പുറത്തു നിന്നും കനത്ത മഴയുടെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാം.)

സീന്‍ പന്ത്രണ്ട്‌

വീട്ടുമുറ്റം.മുറ്റത്ത്‌ വെള്ളം ഒഴുകുന്നുണ്ട്‌.തോണി കയ്യിലെടുത്ത്‌ അതിലേക്ക്‌ ഒരു ഉറുമ്പിനെ പിടിച്ചിടുന്നു.എന്നിട്ട്‌ തോണി വെള്ളത്തിലിറക്കുന്നു.പതിയെ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കുന്നു.തോണിയിലിരുന്ന്‌ ഉറുമ്പ്‌ പലവഴി ഓടുന്നു.(ക്ലോസ്‌ അപ്പ്്‌).ഉണ്ണിയുടെ മുഖത്ത്‌ സന്തോഷം.അവന്‍ തോണി പോവുന്നത്‌ ചേച്ചിയെ വിളിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന്‌ എന്തോ ഓര്‍മ്മ വന്നതുപോലെ അല്‍പ്പനേരം ആലോചിക്കുന്നു.മുഖഭാവം മാറുന്നത്‌ കാണാം.

സീന്‍ പതിമൂന്ന്‌

മഴ തോര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.ഉണ്ണി ചേച്ചിയെ നീട്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ട്‌ നടക്കുകയാണ്‌.മുഖത്ത്‌ പരിഭ്രമം പ്രകടമാണ്‌.ഉണ്ണി ഓടുന്നുണ്ട്‌.പുല്ലുകളും മരങ്ങളും വകഞ്ഞു മാറ്റി നോക്കുന്നുണ്ട്‌.

സീന്‍ പതിനാല്‌

ഉണ്ണിയുടെ തോണി ഒഴുക്കിലൂടെ ഒഴുകി ഒരു ദ്വാരത്തിലൂടെ ഒരു അഴുക്കു ചാലിലെത്തുന്നു.(ലോങ്ങ്‌ ഷോട്ട്‌)

സീന്‍ പതിനഞ്ച്‌

ഉണ്ണി ഓടിനടക്കുകയാണ്‌.ചേച്ചീ എന്ന്‌ നീട്ടി വിളിക്കുന്നുണ്ട്‌.മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു.അമ്മു ഇരുന്നിരുന്ന പുല്ലിനടുത്തെത്തുന്നു.ഉണ്ണി പുല്ലുകള്‍ വകഞ്ഞുമാറ്റുന്നു.അവിടം ശൂന്യം.ഉണ്ണിയുടെ ശ്രദ്ധതിരിക്കാന്‍ അമ്മു പറിച്ചെടുത്ത പൂച്ചെടി അവിടെ കിടപ്പുണ്ട്‌.അതിനു മുകളിലായി മഴത്തുള്ളികള്‍ പറ്റി നില്‍പ്പുണ്ട്‌.

സീന്‍ പതിനാറ്‌

തോണി ഒഴുകിപ്പോവുകയാണ്‌.അത്‌ ചില ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോയി അവസാനം വലിയൊരു തോട്ടിലേക്ക്‌ ഒഴുകിച്ചേരുന്നു.

സീന്‍ പതിനേഴ്‌

ഉണ്ണി ഓടി തോണി എത്തിയ തോടിെ‍ന്‍റ വക്കത്ത്‌ നില്‍ക്കുന്നു.അവന്‍ കിതക്കുന്നുണ്ട്‌.മുഖത്ത്‌ പരിഭ്രമം.പെട്ടെന്ന്‌ അവെ‍ന്‍റ മുഖത്ത്‌ അത്ഭുതം നിഴലിക്കുന്നു.അവനുണ്ടാക്കിയ കടലാസു തോണിയില്‍ അമ്മു തുഴഞ്ഞു പോവുന്നത്‌ അവന്‍ കാണുന്നു.അമ്മു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്്കൈവീശിക്കാണിക്കുന്നു.അവള്‍ തോണി തുഴഞ്ഞ്‌ അകലേക്ക്‌ നീങ്ങുന്നു....(ലോങ്ങ്‌ ഷോട്ട്‌)

സീന്‍ പതിനെട്ട്‌

വീട്‌.അകം. ഉണ്ണിയുടെ കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കാം. ഉണ്ണിയെ കാണുന്നില്ല.ക്യാമറ ഉണ്ണി കരയുന്നതിന്‍റെ ഉറവിടം തേടി വീടിെ‍ന്‍അകത്തളങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്‌ അവസാനം കിടപ്പുമുറിയിലെത്തുന്നു.ഉണ്ണി അമ്മുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്‌ കരയുകയാണ്‌.അമ്മു ഒരു നനഞ്ഞ തുണി ഉണ്ണിയുടെ നെറ്റിയില്‍ വച്ചു കൊടുക്കുന്നു.ഉണ്ണിയുടെ കഴുത്തില്‍ കൈവച്ച്‌ നോക്കുന്നു.ഉണ്ണി കിടന്നുകൊണ്ട്‌ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക്‌ നോക്കുന്നു.അവനുണ്ടാക്കിയ കടലാസ്‌ തോണി ഒരു കല്ലില്‍ തടഞ്ഞ്‌ നില്‍ക്കുന്നു.ഉണ്ണിയുടെ മുഖം.(ക്ലോസ്‌ അപ്പ്).വീണ്ടും തോണിയിലേക്ക്‌ ക്യാമറ.തോണി പതുക്കെ ഒഴുകുന്നു.ഉണ്ണിയുടെ കണ്ണുകള്‍ പതിയെ അടയുന്നു.(ക്ലോസ്‌ അപ്പ്).

സ്വാഗതം

2006-10-01T09:56:00.000-07:00

ഞാന്‍ ഹരിത. പത്താംതരത്തില്‍ പഠിക്കുന്നു. എന്‍റെ രചനകളിലക്ക് സ്വാഗതം!